Protesta. E pra unë isha në protestë. Po mirë e këndshme. Gjithë ai entuziazëm.
Po vonë shumë vonë megjithëse nuk ishte shumë vonë. Po atë të mërkurë pasdite vere ti kishe tre orë që i thoje vetes ja se do perëndojë tani. E në fakt përqafimi i ngrohtë i diellit merrte ngjyra gjithmonë e më prej të Monesë në ngrohtësi të portokallinjtë, por prap të shkrinte.
Depërtoj unë, deri mu përballë derës, përbrinjë me strehën e artistit gjerman që Rama e bindi me mirënjohje ta dhuronte veprën e vet për kryministrinë tonë, apo si i thonë ndryshe këshill i ministrave.
Vapë në fakt. Shumë vapë.
Rama thotë pa mua nuk mund të mbahet ngritur një strukturë unitare që garanton ushtrimin e vullnetit qeverisës për ata njerëz që kanë interesa e angazhohen si në rastin konkret. Socialistët thonë amin o padishah që si Zkënderbe lufton kundër vetes dhe fiton për të gjithë ne. Dhe kujtojnë çka shkruhej në rublat e rusëve kur i faleshin Kanit të madh: “që rroftë përgjithmonë!”
Por kjo frikë nga pluralizmi të nervozon. Fuck unitet. Ç’farë partie socialiste?.
Kam një ministri!, - thuaju - Shokë te lokalitetit hajde bëjmë partinë socialiste agrare, me shtrirje Kutalli, Divjakë e ishuj deri në Zadrimë. Ne fitojmë kaq lekë. Nëse imponohemi me tarifa doganore dhe me qit pare ma shumë prej serave tona është mirë. Do mbështesim universitetin bujqësor, ku do çojmë kalamajt dhe pastaj rrethohemi me mur. Kështu lind edhe partia e urbanizmit post-oriental. Këtu do bajm park për të lujt kalamajt ik e ndërto atje m’at’anë, ky është plazh, ik! Duhet të jetë baza që riorganizohet. Çunat e tjerë do kenë partinë e vet e do negociojnë dënimet. Kto që merren me kompjuterin, birin e tij artificial dhe mbështesin interesin e vet dhe të popullit dhe kështu me kujdes.
Do ngrihet ndoj Tërmet a Agim me ndonjë thellësi jugor-qëndroro-perëndimore ose edhe lindore, anej, e të merr dy deputetë e të këput brinjën e fundit, siç bëri zoti kur krijoi gruan dhe pastaj prej saj gjithë njerëzit e tjerë. Dhe veriore. Dhe kushedi, merr e ja prish ment fukarasë me ndonjë Allah që i flet në gjuhë me kumbim të arit shtrirë e bërë dajre.
Sala do ta bëj një surprizë një ditë dhe demokratët do lëshohen si shqiponjat, secili në lokalitet duke shumëzu NardNokën me 76 herë plus tre në fuqi të katërt. Një lider për demokratët është larg mendsh. Po çunat i dinë zyrat edhe nuk ka asnjë të keqe me luftu për ministrinë tate. Ata janë të gjithë socialista po qe nevoja. Pastaj po erdhi puna edhe dy deputetë janë plot. Ti bën aleancat e tua, këtu bashkëpunon aty bashkëpunon, nuk i shpërndan njëri të gjitha. Kryeministri ikën e vjen nëpër aleanca, është vetëm një punë pak më e mirë.
Rroga është e mirë, po nuk rrodhi do pikojë, pesë deri në 55 në fuqi të 788 lekë mënjanë i ke, e mira në marrëdhënie me kriminelët është se pabesia është e pranueshme. Dhe ti je me shtetin se ti je shteti. Ti shokët i ke ndihmu dhe do i ndihmosh gjithmonë. Ushtri e polici po vjen me bollik. Se e ka ba njet edhe Trumpi, që ka edhe dy vjet qeverisje dhe na ka në vëmendje që i paçim uratën. Vetëm se do vonojë dhe pak.
Shqipëria kërkón revòlucion!
Kosova, nga ana tjetër mu në mes të një emancipimi politik. Opozita në Kosovë ka krijuar për vete një pozitë të tillë ku zgjidhja politike është e vështirë.. Tre palë zgjedhje. Në 18 muaj, a më pak.
Kurti mu në mes të ëndrrës së tij patriotiko quazi-shkencore veriore përballet me pamundësinë për të gjetur një aleat. Thërrmimi kosovar e zgjon. Jo nuk mund të konkurrojmë në peshën 49% sepse ne jemi në konkurrimin për peshën 23 përqind thotë opozita që në aleancën e vet nuk është aq e artikuluar. Unë jam më i forti. Unë jam më i forti, - thotë prap Kurti, por jehona e tij vjen e mbytur nga largësitë ...
Gjithësesi qeverisje e tij vazhdon dhe mbetet në gjendjen e një mbajtje të pozitës për të siguruar vazhdimsinë derisa të zgjidhet situata me legjitimitetin e nevojshëm.
Pastaj po të lëshohemi më largë në veri perëndimor e lindor gjejmë Vuçiçin dhe shokët e tij hungarezë e gjithë linja post habsburge e gjeopolitikës rajonale që europianizohet me furi në digë sllave. Me protesta dhe ndryshim.
Protesta po ju favorizon. Ç’farë shqetësimi tjetër keni?
Pak më vonë në protestë erdhi Edi, që do të ishte edhe guida ime në protestë.
Edi nisi me një këshillë telefonike. “Fjalimet mund t’ju lodhin pak dhe shtyhuni më andej nga bulevardi në anë të piramidës, se aty më të djathtë me kryesisë së kuvendit dhe këshillit të ministrave zëri është kaq qendror sa të lodh.
Po unë durova dhe dëgjova një nëne, që nuk kishte marrë shpërblimin e nevojshëm për një pronë që ish marrë në përdorim a pronësi prej një tjetri. Një emigrant që kish gjetur kohën e kish udhëtuar tre herë, duke përballuar një mal me shpenzime e parehati. Dhe Sazan Guri që u nis në drejtim të drejtë dhe shkoi në drejtim të pasitur.
Aty janë edhe organizatorët me denoncime zëlarta dhe thirrje për ndëshkim që janë brohorima dhe sjellin zë.
Me Edin u futëm në protestë ku kishte disa njësi të mobilizuara.
Grupet janë prej shoqërie civile deri gjithandej. Nuk jam autorizuar ta referoj gjithë interpretimet e përfshira, por aty ka gjithfarsoj njerëzish, ja psh.: flamingot i bien daulleve e mbajnë në duar flamingo poliesteroli, Lubonja në prapavija. Lëvizja Bashkë. Demokratë, ojq, qytetarë, deri edhe lugmbajtës të rektoratit socialist, dikush thotë këtu duhet të konfrontohemi me dhunë, dikush thotë dil pak aty, një tjetër kujdeset për praninë e fëmijëve, një tjetër organizon dhe udhëheq marshimin.
Grupe pune që kanë ‘job-description’ të shkruar prej neotrockistit çekist pacifist që u kalit në revolucion të tetorit dhe e zuri dimri përkrah gjinkallës, të cilën e hëngri, kur milingonat i thanë jo.
Këto lëvizjet jo-politike janë të majta apo të djathta?
Apo karashtisuar ashtu në nevoja bazike që nuk lidhen me fjalor politik të stërhollimeve teorike që gjithsesi nuk i merr vesh njeri? Po të paktën të shpëtojë natyra dhe pronësia jonë mbi të.
E aty rikthehemi në etimologji ku na duhet të gjejmë prova se jo-ja tek përemri pronor jonë nuk është e njëjta me jo-në që mohon.
A ishte pak e ngutur pyetja ime e mësipërme, që nuk ka asnjë shqetësim tjetër?
Shqetësime të tjera ka plot. Elita politike e partisë është e centralizuar në kryeqytet. Ndërkohë që një centralizim tjetër po ndodh. Po heqin bashki.
Qyteti po ndërtohet në një gati kaos. Sheshe të rrethuar. Mielli i bukës është i cilësisë së ulët. Aksidentet ndodhin me furi. Para e para. Legjislacioni ashpërsohet e në ngut askush nuk e merr vesh e shembuj të tjerë plot e për plot kot e më kot.
Një vizion brutalist. Mbi pejsazh të lezetshëm mesdhetar..
Një galeri e hapur për shumë njerëz me qëndrim të përhershëm.
Kapitali politik i protestës marrë prej askujt, mbahet i fshehur diku. Një përfaqësi që se ka njeri
Por, fjala ishte që po të ketë një decentralizim kaq të madh, prej mungesës së unifikuesit të madh që garanton fitoren e përgjithshme, nuk do arrijmë dot aleanca qeverisëse. Dhe kjo mund të jetë e vërtetë, populizmi është një rrezik real. Ndonjë influencues kot e më kot që ndikon me qindra e mijëra për dobi të dëmshme. Mbledh 4 vota me shokët e vet, që janë të gjithë çuna për s’mari.
Ne jemi njerëz fare të ç’interesuar. Ne që tani kemi gjysmën e Portokallisë në menaxhim të pronës apo interesit kombëtar privat me qëllime përfitimi. Rama gjithmonë ka treguar traptalljen e vet me lista deputetësh. Kujtojmë një zonë që gëzonte pensionin në heshtje prej shumë kohësh, një çupë që nuk e dimë mirë se kush është dhe një tjetër që e kemi parë ca më shumë në medjan virtuale.
Dhe ai kujtoi se e çertifikoi si qasje, por kjo është shumë largë të vërtetës.
Ne do t’ja kalojmë Kurtit dhe serbëve dhe hungarezëve. Në shembullin e belgëve ne do zgjedhim njeriun aty në popull. Dhe fuck, central government, apo si i thojnë radikalët e djathtë të qifsha pushtetin ekzekutiv.
Mu në pushtet. Që është edhe një ministri apo bashki.
Bashkitë e shkrira në atdhe janë edhe një erozion në trullin politik ku kultivohet demokracia. Politika largohet dhe po bëhet një biznes kryeqytetasish. Zhvendoset lidhja politike e politikës qendrore me atë lokale, drejt qendrës. Ky i gjithfuqishëm çentralizon pushtetin. Ngrihuni.
Një pushtetar më i fuqishëm gati-kryeqytetas është më i paarritshëm, i panjohur. Rri gjysmën e kohës në Tiranë në tutelë administrative vetjako-rrethanore me kryeministër në qendër.
Por qendra jemi ne! Dhe pa qendër zhduket shpresa për mrekulli hyjnore të qarkut që e ka si vdekja - thotë lidershipi teknik i partisë.
Amin thonë të gjithë se dihet që shoqëria ka prani të shtuar rreziku në të tilla raste. Edhe fundja po nuk u mor vesh njëri nga ne që ka mbështetjen e të gjithëve ne kush mund të merret vesh? Të fshijnë. Jo more. E thamë edhe më lartë. Shteti.
Për më tepër, ka nivel tjetër nivel mobilizimi rajonal e gjeopolitik tani.
Po ndizet një linjë rivalitetesh rajonale.
Arabia Saudite po armatoset me armë bërthamore, ndërkohë që Irani ka vënë 7 male në një grykë.
Turqia. Europa e Amerika dhe i vwllai Izaeli. i familjes semite tw Abrahamit qw hante mish gjengji sa herw ja kishte qejfi. Pra duhet të flasim me dikë që mban timonin. Një lider. Një Zelensk.
Pa prijës nuk bëhet kjo punë. Se është shumë i madh presioni. Një njeri duhet të mbajë presionin. Digat e mira e çajnë rrjedhën me pikë të mprehtë. Me teh.
Po jo o njeri.
Llogari,! dhe po s’qe ti më mirë mos qoftë asnjë njeri, përveç atij që je dhe ti. Aty vota.
Shqiperia kerkon revolucion?
Edhe ule mor zotëri këtë flamur të tepërt aty, me flamur në shpatulla, me të kuqen e tërbuar dhe të zezën që e njohin të gjithë. Edhe pa ndonjë dobësi tw madhe që ta dimë.
Me bollëk. Po ndillni të djathtën e njohur? Do klonojmë Melonin për tetë vitet e ardhëm? Meloni nuk duket aq keq në fakt, por na duhet një periudhë pa shumë stabilitet.
Tetë kryeministra në 11 vitet e ardhshme. Pastaj do fillojmë prap kërkimin e një figure unifikuese.
Po vonë shumë vonë megjithëse nuk ishte shumë vonë. Po atë të mërkurë pasdite vere ti kishe tre orë që i thoje vetes ja se do perëndojë tani. E në fakt përqafimi i ngrohtë i diellit merrte ngjyra gjithmonë e më prej të Monesë në ngrohtësi të portokallinjtë, por prap të shkrinte.
Depërtoj unë, deri mu përballë derës, përbrinjë me strehën e artistit gjerman që Rama e bindi me mirënjohje ta dhuronte veprën e vet për kryministrinë tonë, apo si i thonë ndryshe këshill i ministrave.
Vapë në fakt. Shumë vapë.
Rama thotë pa mua nuk mund të mbahet ngritur një strukturë unitare që garanton ushtrimin e vullnetit qeverisës për ata njerëz që kanë interesa e angazhohen si në rastin konkret. Socialistët thonë amin o padishah që si Zkënderbe lufton kundër vetes dhe fiton për të gjithë ne. Dhe kujtojnë çka shkruhej në rublat e rusëve kur i faleshin Kanit të madh: “që rroftë përgjithmonë!”
Por kjo frikë nga pluralizmi të nervozon. Fuck unitet. Ç’farë partie socialiste?.
Kam një ministri!, - thuaju - Shokë te lokalitetit hajde bëjmë partinë socialiste agrare, me shtrirje Kutalli, Divjakë e ishuj deri në Zadrimë. Ne fitojmë kaq lekë. Nëse imponohemi me tarifa doganore dhe me qit pare ma shumë prej serave tona është mirë. Do mbështesim universitetin bujqësor, ku do çojmë kalamajt dhe pastaj rrethohemi me mur. Kështu lind edhe partia e urbanizmit post-oriental. Këtu do bajm park për të lujt kalamajt ik e ndërto atje m’at’anë, ky është plazh, ik! Duhet të jetë baza që riorganizohet. Çunat e tjerë do kenë partinë e vet e do negociojnë dënimet. Kto që merren me kompjuterin, birin e tij artificial dhe mbështesin interesin e vet dhe të popullit dhe kështu me kujdes.
Do ngrihet ndoj Tërmet a Agim me ndonjë thellësi jugor-qëndroro-perëndimore ose edhe lindore, anej, e të merr dy deputetë e të këput brinjën e fundit, siç bëri zoti kur krijoi gruan dhe pastaj prej saj gjithë njerëzit e tjerë. Dhe veriore. Dhe kushedi, merr e ja prish ment fukarasë me ndonjë Allah që i flet në gjuhë me kumbim të arit shtrirë e bërë dajre.
Sala do ta bëj një surprizë një ditë dhe demokratët do lëshohen si shqiponjat, secili në lokalitet duke shumëzu NardNokën me 76 herë plus tre në fuqi të katërt. Një lider për demokratët është larg mendsh. Po çunat i dinë zyrat edhe nuk ka asnjë të keqe me luftu për ministrinë tate. Ata janë të gjithë socialista po qe nevoja. Pastaj po erdhi puna edhe dy deputetë janë plot. Ti bën aleancat e tua, këtu bashkëpunon aty bashkëpunon, nuk i shpërndan njëri të gjitha. Kryeministri ikën e vjen nëpër aleanca, është vetëm një punë pak më e mirë.
Rroga është e mirë, po nuk rrodhi do pikojë, pesë deri në 55 në fuqi të 788 lekë mënjanë i ke, e mira në marrëdhënie me kriminelët është se pabesia është e pranueshme. Dhe ti je me shtetin se ti je shteti. Ti shokët i ke ndihmu dhe do i ndihmosh gjithmonë. Ushtri e polici po vjen me bollik. Se e ka ba njet edhe Trumpi, që ka edhe dy vjet qeverisje dhe na ka në vëmendje që i paçim uratën. Vetëm se do vonojë dhe pak.
Shqipëria kërkón revòlucion!
Kosova, nga ana tjetër mu në mes të një emancipimi politik. Opozita në Kosovë ka krijuar për vete një pozitë të tillë ku zgjidhja politike është e vështirë.. Tre palë zgjedhje. Në 18 muaj, a më pak.
Kurti mu në mes të ëndrrës së tij patriotiko quazi-shkencore veriore përballet me pamundësinë për të gjetur një aleat. Thërrmimi kosovar e zgjon. Jo nuk mund të konkurrojmë në peshën 49% sepse ne jemi në konkurrimin për peshën 23 përqind thotë opozita që në aleancën e vet nuk është aq e artikuluar. Unë jam më i forti. Unë jam më i forti, - thotë prap Kurti, por jehona e tij vjen e mbytur nga largësitë ...
Gjithësesi qeverisje e tij vazhdon dhe mbetet në gjendjen e një mbajtje të pozitës për të siguruar vazhdimsinë derisa të zgjidhet situata me legjitimitetin e nevojshëm.
Pastaj po të lëshohemi më largë në veri perëndimor e lindor gjejmë Vuçiçin dhe shokët e tij hungarezë e gjithë linja post habsburge e gjeopolitikës rajonale që europianizohet me furi në digë sllave. Me protesta dhe ndryshim.
Protesta po ju favorizon. Ç’farë shqetësimi tjetër keni?
Pak më vonë në protestë erdhi Edi, që do të ishte edhe guida ime në protestë.
Edi nisi me një këshillë telefonike. “Fjalimet mund t’ju lodhin pak dhe shtyhuni më andej nga bulevardi në anë të piramidës, se aty më të djathtë me kryesisë së kuvendit dhe këshillit të ministrave zëri është kaq qendror sa të lodh.
Po unë durova dhe dëgjova një nëne, që nuk kishte marrë shpërblimin e nevojshëm për një pronë që ish marrë në përdorim a pronësi prej një tjetri. Një emigrant që kish gjetur kohën e kish udhëtuar tre herë, duke përballuar një mal me shpenzime e parehati. Dhe Sazan Guri që u nis në drejtim të drejtë dhe shkoi në drejtim të pasitur.
Aty janë edhe organizatorët me denoncime zëlarta dhe thirrje për ndëshkim që janë brohorima dhe sjellin zë.
Me Edin u futëm në protestë ku kishte disa njësi të mobilizuara.
Grupet janë prej shoqërie civile deri gjithandej. Nuk jam autorizuar ta referoj gjithë interpretimet e përfshira, por aty ka gjithfarsoj njerëzish, ja psh.: flamingot i bien daulleve e mbajnë në duar flamingo poliesteroli, Lubonja në prapavija. Lëvizja Bashkë. Demokratë, ojq, qytetarë, deri edhe lugmbajtës të rektoratit socialist, dikush thotë këtu duhet të konfrontohemi me dhunë, dikush thotë dil pak aty, një tjetër kujdeset për praninë e fëmijëve, një tjetër organizon dhe udhëheq marshimin.
Grupe pune që kanë ‘job-description’ të shkruar prej neotrockistit çekist pacifist që u kalit në revolucion të tetorit dhe e zuri dimri përkrah gjinkallës, të cilën e hëngri, kur milingonat i thanë jo.
Këto lëvizjet jo-politike janë të majta apo të djathta?
Apo karashtisuar ashtu në nevoja bazike që nuk lidhen me fjalor politik të stërhollimeve teorike që gjithsesi nuk i merr vesh njeri? Po të paktën të shpëtojë natyra dhe pronësia jonë mbi të.
E aty rikthehemi në etimologji ku na duhet të gjejmë prova se jo-ja tek përemri pronor jonë nuk është e njëjta me jo-në që mohon.
A ishte pak e ngutur pyetja ime e mësipërme, që nuk ka asnjë shqetësim tjetër?
Shqetësime të tjera ka plot. Elita politike e partisë është e centralizuar në kryeqytet. Ndërkohë që një centralizim tjetër po ndodh. Po heqin bashki.
Qyteti po ndërtohet në një gati kaos. Sheshe të rrethuar. Mielli i bukës është i cilësisë së ulët. Aksidentet ndodhin me furi. Para e para. Legjislacioni ashpërsohet e në ngut askush nuk e merr vesh e shembuj të tjerë plot e për plot kot e më kot.
Një vizion brutalist. Mbi pejsazh të lezetshëm mesdhetar..
Një galeri e hapur për shumë njerëz me qëndrim të përhershëm.
Kapitali politik i protestës marrë prej askujt, mbahet i fshehur diku. Një përfaqësi që se ka njeri
Por, fjala ishte që po të ketë një decentralizim kaq të madh, prej mungesës së unifikuesit të madh që garanton fitoren e përgjithshme, nuk do arrijmë dot aleanca qeverisëse. Dhe kjo mund të jetë e vërtetë, populizmi është një rrezik real. Ndonjë influencues kot e më kot që ndikon me qindra e mijëra për dobi të dëmshme. Mbledh 4 vota me shokët e vet, që janë të gjithë çuna për s’mari.
Ne jemi njerëz fare të ç’interesuar. Ne që tani kemi gjysmën e Portokallisë në menaxhim të pronës apo interesit kombëtar privat me qëllime përfitimi. Rama gjithmonë ka treguar traptalljen e vet me lista deputetësh. Kujtojmë një zonë që gëzonte pensionin në heshtje prej shumë kohësh, një çupë që nuk e dimë mirë se kush është dhe një tjetër që e kemi parë ca më shumë në medjan virtuale.
Dhe ai kujtoi se e çertifikoi si qasje, por kjo është shumë largë të vërtetës.
Ne do t’ja kalojmë Kurtit dhe serbëve dhe hungarezëve. Në shembullin e belgëve ne do zgjedhim njeriun aty në popull. Dhe fuck, central government, apo si i thojnë radikalët e djathtë të qifsha pushtetin ekzekutiv.
Mu në pushtet. Që është edhe një ministri apo bashki.
Bashkitë e shkrira në atdhe janë edhe një erozion në trullin politik ku kultivohet demokracia. Politika largohet dhe po bëhet një biznes kryeqytetasish. Zhvendoset lidhja politike e politikës qendrore me atë lokale, drejt qendrës. Ky i gjithfuqishëm çentralizon pushtetin. Ngrihuni.
Një pushtetar më i fuqishëm gati-kryeqytetas është më i paarritshëm, i panjohur. Rri gjysmën e kohës në Tiranë në tutelë administrative vetjako-rrethanore me kryeministër në qendër.
Por qendra jemi ne! Dhe pa qendër zhduket shpresa për mrekulli hyjnore të qarkut që e ka si vdekja - thotë lidershipi teknik i partisë.
Amin thonë të gjithë se dihet që shoqëria ka prani të shtuar rreziku në të tilla raste. Edhe fundja po nuk u mor vesh njëri nga ne që ka mbështetjen e të gjithëve ne kush mund të merret vesh? Të fshijnë. Jo more. E thamë edhe më lartë. Shteti.
Për më tepër, ka nivel tjetër nivel mobilizimi rajonal e gjeopolitik tani.
Po ndizet një linjë rivalitetesh rajonale.
Arabia Saudite po armatoset me armë bërthamore, ndërkohë që Irani ka vënë 7 male në një grykë.
Turqia. Europa e Amerika dhe i vwllai Izaeli. i familjes semite tw Abrahamit qw hante mish gjengji sa herw ja kishte qejfi. Pra duhet të flasim me dikë që mban timonin. Një lider. Një Zelensk.
Pa prijës nuk bëhet kjo punë. Se është shumë i madh presioni. Një njeri duhet të mbajë presionin. Digat e mira e çajnë rrjedhën me pikë të mprehtë. Me teh.
Po jo o njeri.
Llogari,! dhe po s’qe ti më mirë mos qoftë asnjë njeri, përveç atij që je dhe ti. Aty vota.
Shqiperia kerkon revolucion?
Edhe ule mor zotëri këtë flamur të tepërt aty, me flamur në shpatulla, me të kuqen e tërbuar dhe të zezën që e njohin të gjithë. Edhe pa ndonjë dobësi tw madhe që ta dimë.
Me bollëk. Po ndillni të djathtën e njohur? Do klonojmë Melonin për tetë vitet e ardhëm? Meloni nuk duket aq keq në fakt, por na duhet një periudhë pa shumë stabilitet.
Tetë kryeministra në 11 vitet e ardhshme. Pastaj do fillojmë prap kërkimin e një figure unifikuese.
 | Vazhdoj ta gjej interesant këtë screen shot, si i referohen zakonisht fotografimit të ekranit me kërkimin në google, në ndarjen për lajme, në shqip dhe anglisht. një herë kërkoj Albania dhe një herë Shqipëria. Atje lart ishte Shqipëria, këtu përbi: Albania. Se çfarë intereson në secilën gjuhë është interesant. Natyrisht ky logaritëm më përshtatet, por kjo ka domethënien e vet. Ja nëse e provoni edhe ju mund ti krahasojmë dhe të kuptojmë për marrëdhënien tonë me rrjetin e informimit. Nëpër gjuhë e individualitet. vetëm se edhe koha ka hisen e vet. |
RSS Feed
